Celem grupy jest uświadomienie i wyrażenie wypartych i nieświadomych konfliktów wewnętrznych oraz uwolnienie członków grupy od poczucia winy i wstydu.

Inte­rak­tywna grupa tera­peu­tyczna ma na celu wza­jemne wspar­cie osób uza­leż­nio­nych i współuzależnionych. Udział w tej grupie umożliwia spojrzenie na uzależnienie z różnych perspektyw, przyspiesza proces zdrowienia, wychodzenia z nałogu, pozwala na lepszy kontakt z prawdziwymi emocjami i potrzebami.

Wykorzystanie metod :
– analizy psychoenergetycznej ( więcej o metodzie)
– ustawień systemowych ( więcej o metodzie)
w połączeniu z metodami “stanów szczytowych świadomości” oraz “voice dialogue”, daje unikalne możliwości połączenia podejścia medycznego i psychologicznego.

Uczestnik zyskuje ogromne możliwości kierowania własnym rozwojem.

Uczestnicy warsztatu otrzymają ocenę:
– stopnia równowagi poszczególnych obszarów ciała,
– kierunku energetycznego, w jakim kierunku postępuje ich rozwój
(hiporegulacja, hiperregulacja, chaos lub równowaga)
oraz
– będą mieli możliwość doświadczenia zmian w sferze mentalnej, emocjonalnej, fizycznej.

Każdy z uczestników otrzyma zbiór osobistych zaleceń jak podążać do równowagi oraz zalecenia dietetyczne.

Każda z osób będzie mogła doświadczyć jak jej nastawienie i emocje wpływają na zdrowie i możliwości.

Warsztaty przeznaczone są dla osób zajmujących się problematyką zdrowia, edukacji (terapeuci, lekarze, psycholodzy, dietetycy, itp.) oraz ludzi chcących bardziej poznać siebie.
Zakładamy, że uczestnicy mają lub chcą uzupełnić elementarną wiedzę z psychologii, biologii, anatomii, chemii, fizyki, matematyki oraz podstawowych zasad  medycyny  wschodu i zachodu.
Celem warsztatów jest uzyskanie przede wszystkim wiedzy praktycznej , która pomoże syntetyzować już posiadana wiedzę.
Uczestnik otrzymuje materiały i wykaz literatury do każdego spotkania.

 Wykorzystywane metody:
Psychodrama
Jest jedną z metod terapeutycznych rozwiniętą przez J.L. Moreno w latach 20. Celem jej jest oczyszczenie, uwolnienie, pożegnanie i zintegrowanie poszczególnych części osobowości. W trakcie spotkań z rozwoju osobistego będzie można wziąć udział w krótkich scenkach psychodramowych i doświadczyć siebie z perspektywy obserwatora jak i uczestnika konkretnego zdarzenia.

Artterapia (leczenie poprzez sztukę)
Jest to forma pracy terapeutycznej, pozwalająca na wyrażania siebie m.in. poprzez muzykę, ruch, taniec, rzeźbę, rysunek. Praca metodą artterapii pozwala przyjrzeć się swoim nastrojom, odczuciom i dotrzeć do głęboko skrywanych potrzeb.

Elementy ruchu autentycznego
Metoda ruchu autentycznego została rozwinięta przez M. Whitehause w latach 60, wskazuje drogę do nieuświadomionych części naszej osobowości. Dzięki niej można doświadczyć siebie w nowy sposób.

Dla osób ustawiających system obowiązuje zaliczka 150 zł płatna 10 dni przed rozpoczęciem warsztatu.

Jest to efektywna forma pracy z ciałem. Praktycznie, technika ta jest formą ucisków, ruchów rozciągających i skupiających tkanki powięziowej wykonywanych przy użyciu palców, dłoni i przedramion. Wykorzystując wolny, głęboki i inteligentny dotyk, metoda ta rozciąga, ukierunkowuje i reorganizuje tkankę łączną. Usuwa nagromadzone napięcia w ciele i pozwala przywrócić poczucie swobody i równowagi mięśniowej organizmu. Rolfing przywraca naszemu ciału naturalność i zbalansowaną postawę.

 Czemu może służyć?

Rolfing pomaga naszemu ciału poczuć się silniejszym, sprawniejszym i zdrowszym, pomaga pozbyć się  stresu i zmęczenia. Klienci doświadczają relaksu, wyciszenia, wyższego poziomu fizycznej, mentalnej i emocjonalnej witalności. Praktyka ta zwiększa zasięg ruchu i pobudza wewnętrzną świadomość ciała. Niweluje bóle głowy spowodowane stresem lub nadmiernym napięciem.

Rolfing Integracja Strukturalna jest doskonałym uzupełnieniem do ćwiczeń jogi, pilates i innych praktyk zdrowotnych.

 Gracja i swoboda w ruchu są naturalnym składnikiem ludzkiej formy w przestrzeni. Jednym z najgłębszych mechanizmów naszej szkieletowj struktury jest ruch ekspansji w polu działania sily grawitacji, zrównoważona, trójwymiarowa ekspresja ludzkiego potencjału.

 Dla większości ludzi, ta równowaga, istnieje tylko w sferze potencjalnej, żadko kiedy jest realizowana. Od malego dziecka nasze ciała ewoluują w kierunku zrównoważonej ekspansji, nóżki się prostują, powstają łuki w stopach, ten proces trwa do okresu dorosłości a nawet i dłuzej. Niektórzy tancerze, sportowcy czy wyjątkowo pełni gracji ludzie ewoluują ku tej pełnej, zrównoważonej ekspansji w przestrzeni.

Codzienne życie, urazy, wypadki, choroby, stres, traumatyczne doświadczenia, sprawiają że nasze ciało kompensuje wszystkie te bodźce w różny sposób,  sztywnieje, kurczy się, staje się nieczułe, ponad wszystko przestajemy czuć nasze ciało od wewnątz, więcej polegamy na oczach, widzenie zastępuje odczuwanie.

Dr Ida Rolf opracowała metodę, ktora pozwala przywrócić ciału naturalną relację z grawitacją. Bezpieczna relacja naszego ciała z grawitacją to głębsze poznanie naszego wnętrza, to większa integracja jego struktur i w efekcie stajemy się pełniejsi, bardziej stajemy się całością.

 Rolfing to reorganizacja naszego ciała w jego całkowitym potencjale ruchowym. Tu na ruch patrzymy w koncepcjach z geometrii,(linie i płaszczyzny), które pomagaja nam  analizować go w przestrzeni. Kiedy każdy staw jest otwarty i zrównoważony, wtedy mamy poczucie integracji w całym naszym ciele.

 Każdy powtarzany ruch powoduje zmiany w kształcie ciała. Pływacy,  gimnastycy, tancerki, muzycy, stomatolodzy czy informatycy przywiazani do biurowych krzeseł tworzą typowe dla siebie ciała, niektóre stają się wysoce sprawne a inne stają się mocno zdegradowane. Tkanka powięziowa trzyma wszystko razem, tworząc formę naszego ciała.

Strukturę powięzi można zmienić, Rolfing ze swoją techniką manualną doskonale się tam znajduje, dzięki dotykowi rozciaga, wydłuża, reorganizuje tkankę powięziową.

Ważnym elementem tego procesu jest somatyczne doświadczenie klienta, który jest angażowany w aktywne branie w nim udzialu oraz przekonanie że ciało może nam pomóc w znalezieniu optymalnej płaszczyzny ruchu.

Jest to praca ze świadomością ciała i z jej głęboką madrością.

Więcej informacji na www.rolf.org , www.rolfing.org

 Kontakt:

mgr Mariusz Solpa — Certyfikowany Rolfer®

+ 48 696 764 642

Świadomość człowieka ciągle ewoluuje i jej rozwój zależy od tego, jak człowiek postrzega swoją sytuacje i możliwości swojego rozwoju oraz od tego jakich narzędzi użyje do swojego rozwoju. Narzędzia powinny być dostosowane do tego poziomu świadomości, na którym on jest aktualnie.

Przekonanie na temat tego co jest możliwe w potężnym stopniu determinuje nasze życie, ale ono zależy od naszej świadomości i może zmienić się w toku życia.

Jestem przekonana, że  ten ruch do wnętrza człowieka zmieni powszechny pogląd na to, co możemy jako gatunek. Możliwości rozwoju człowieka są znacznie większe niż myśleliśmy do tej pory.

Nie znaczy, że będzie to droga banalnie łatwa. Oznacza to jednak, że każdy z Nas Ludzi nosi te możliwości sam w swoim wnętrzu.
 
Poniżej przedstawiam moje przemyślenia i wnioski na temat tego czym jest świadomość:
 

1. Wszystko co dzieje się w człowieku ma podłoże biologiczne lub fizyczne.
2. Świadomość można sobie wyobrazić jako płyn, falę, kryształ lub energię. Pośredniczy  ona między światem wewnętrznym i  zewnętrznym.  Jednocześnie spaja ona wewnątrz człowieka to co fizyczne i to co duchowe, pośrednicząc w ustawicznej interakcji pomiędzy tymi wymiarami wewnątrz człowieka
3. Cale ciało jest zarządzane przez świadomość za pośrednictwem centrum świadomości.
4. Centrum świadomości może być harmonijne , spójne, bliskie całości i wtedy człowiek jest zdrowy, bądź nie harmonijne , nie spójne , rozbite  i wtedy mówimy  o chorobie człowieka.
5. Centrum świadomości wyświetla się na ciele.
6. Centrum świadomości ma swoją biologiczną strukturę.
7. U bardzo zdrowego człowieka ośrodki centrum świadomości odpowiedzialne za intelekt, emocje, instynkt są bardzo dobrze zintegrowane, są bliskie bycia jednością.
8. Skuteczne metody leczenia traum powodują zwiększenie zintegrowania ośrodków świadomości.
9. Istnieją  momenty w których świadomość człowieka zmienia się jakościowo i wtedy mogą pojawić się nowe umiejętności.
10. Proces wzrostu człowieka jest funkcją poziomu świadomości człowieka i harmonii pomiędzy : intelektem, emocjami, instynktem i duszą
11. Człowiek (jego świadomość) rozwija się w polu rodziny, grupy społecznej, kultury, religii, mentalności, filozofii. Wszystkie te poziomy wpływają na człowieka, ale wzrastająca świadomość sama w sobie jest narzędziem poznania, rozwoju i oddziaływuje na pole, w którym wzrasta człowiek .
12. Świadomość zauważa pewne zjawiska i relacje w zależności od poziomu wibracji. „Widzi się” coś, „odczuwa się” coś po warunkiem że możemy to coś wyróżnić z zalewu informacji. Musimy mieć czyste pasmo odbioru. Ciało i poszczególne narządy mają swoją wibrację.  Także myśli, emocje, zachowania instynktowne jak i stany duchowe mają swoją wibrację. Ludzie wiążą się ze sobą na zasadzie podobnych lub uzupełniających się wibracji.
13. Ewolucja nie tworzy nic nowego; jedynie krok po kroku przybliża świadomość człowieka do tego co już istnieje.

Marzec 2012.
Teresa Ossowska

1. Poznanie swojego Obrońcy – Kontrolera i osobowości podstawowych, czyli tego, co prawie wiemy o sobie.

2. Poznanie wypartych obszarów siebie, wypartych instynktów, emocji, myśli. Dotarcie do tego, czego o sobie nie wiemy, lecz co możemy przeczuwać.

3. Poznanie naszych identyfikacji z rodzicami i innymi członkami rodziny. Często nosimy w sobie nieświadome uczucia członków rodu, wręcz jesteśmy do kogoś podobni energetycznie, kopiujemy czyjś los (patrz: ustawienia systemowe wg B.Hellingera)

4. Poznanie naszych uzależnień fizycznych i psychicznych , czyli tego, co nam się wydaje niezbędne do funkcjonowania, a co sprawia nam cierpienie.

Uzależnienie psychiczne i fizyczne jest często oparte o prenatalne doświadczenia zastępcze (Patrz: doświadczenie prenatalne).

5. Poznanie naszych najgłębszych lęków, które stoją na drodze do bycia w zgodzie z Większą Duszą. Przejście „Ciemna noc duszy……..” Celem jest wywołanie przepływu w stronę naszej istoty. Jest to proces stopniowy i prowadzi nas do poznania siebie i świata. Skutkuje ten proces modyfikacją struktur materialnych świadomości. Proces ten oczyszcza nas z iluzji i prowadzi do życia w zgodzie z własną istotą.

CZYM SA NASZE LĘKI

PROCES POZNAWANIA SIEBIE

1. Lęki wynikające z procesu przystosowania do życia. Mówię tu o zainstalowaniu się naszej duszy w ciele, o naszej ciąży i porodzie. Owocują one tym, co nazywamy naszą osobowością. Uwalniamy się od tych leków rozpoznamy naszą strukturę osobowości, która jednocześnie jest filtrem przez który poznajemy świat. Dopóki nie rozpoznamy siebie, patrzymy na świat poprzez ten filtr i mylimy się bardzo sądząc, że rozpoznajemy ten świat. Myślimy:

• „świat wymaga pracy”   i to się realizuje
• „trzeba się dostosować”   i to realizuje się w naszym życiu
• „trzeba być doskonałym, inaczej zdławi nas wstyd”    i to się realizuje.

Również szersze poznanie świata jest przez ten filtr zaburzone. Dzielimy ludzi na „na zgodnych z naszym patrzeniem na świat” i tych, którzy patrzą inaczej na świat niż my, np. bliscy – dalecy; wartościowi – niewartościowi.

(W metodzie Voice Dialogue myślę o tzw. osobowościach podstawowych: wykształconych na bazie „Obrońcy – Kontrolera” i Krytyka Wewnętrznego)

Podstawowe wzorce opisuje oferuje teoria enneagramu.

2. Lęki wynikające z wyparcia „Źdźbło w oku bliźniego”.

Dostrzegam u innych osób: chciwość, zazdrość, ignorancję…..ale w sobie nie dostrzegam takich energii. Wówczas mówimy o drugiej stronie bieguna samopoznania.

Najczęściej wyparcie dotyczy: instynktów (siły, mocy, seksualnych, agresji, zła).

W metodzie Voice Dialogue mówimy o wypartych częściach osobowości.

3. Poznanie CIENIA RODU

Oznacza to otwarcie się na to, co jest odrzucone przez rodzinę.

Oznacza to poznanie naszych identyfikacji z rodzicami i innymi członkami rodu

Często nosimy w sobie odrzucone uczucia matki, ojca, a także często reprezentujemy energetycznie tych członków rodziny, o których zapomniano, których nie poznano itd. Poznanie i uznanie osób wykluczonych powoduje większy spokój duszy i często ma przełożenie na ciało

Jednocześnie rozwija się nasz proces akceptacji świata, bo często okazuje się, ze to czego nienawidzimy, czego nie cierpimy u innych, zdarzyło się bliżej nas niż myśleliśmy. Na tym etapie kończy się moralizowanie, a zaczyna się zrozumienie, akceptacja miłości. Otwieramy głowę i serce na zachowania, w których uwidacznia się CIEŃ CZLOWIEKA. Staje się dla nas jasne, że gdy widzimy szerszy kontekst uwikłań rodziny, narodu nie ośmielamy się oceniać i przestajemy oceniać. Staje się jasne, że również w nauce, filozofii, poznaniu wyparte części rzeczywistości są obecne.

Ten ostatni wątek nie jest tak oczywisty, niemniej jest absolutnie logiczny.

Obszerną wiedzę na ten temat dostarcza literatura i praktyka ustawień systemowych

(patrz „Na co pokazują stawienia systemowe….” www.aditus.pl)

4. Uzależnienia fizyczne i psychiczne

Istnieją części z którymi nie mamy kontaktu, gdyż na bardzo wczesnym etapie rozwoju (często w okresie przedurodzeniowym) doznaliśmy mikrouszkodzeń, które pchają nas ku jakiemuś szczególnemu stanowi emocjonalnemu lub fizycznemu. Mówimy wówczas, że choć nie chcemy, to coś pcha nas ku alkoholowi, narkotykom, seksowi, złości, szczególnemu typowi mężczyzn i kobiet. Ciągle wydarza się nam to doświadczenie, którego nie chcemy i dzieje się tak ilekroć zetkniemy się z danym wyzwalaczem np. z określonym typem podniety. „Potrzebujemy” zachwytu, złości, nowego rodzaju dotyku, morderczego wysiłku, doskonałego domu itd., ale też niezadowolenia, porównywania się z innymi itd. Te uszkodzenia (mikrouszkodzenia) wydarzają się w konkretnym miejscu i rodzinie, w łonie konkretnej matki. Wszystkie te okoliczności tworzą pole naszego rozwoju. Są one zależne również od historii tej rodziny zapisanej w jej materiale biologicznym.

Uzależnienie możemy też leczyć korzystając z metody „Voice Dialogue”, ale również metod stanów szczytowych.

Uwikłania systemowe zaburzają pole. Doświadczenie rozwoju dziecka w łonie matki dzieje się również w tym zmienionym energetycznie polu.

Rozwój jednostki przebiega w polu pomiędzy rodzicami. Pole jednostki może być uświadomione, część duchowa może być zintegrowana z częścią fizyczną lub też pole może zawierać elementy niespójne i zaburzone.

Wydaje się, że im większa część wyparta dziadków i rodziców, tym większe możliwości uszkodzeń prenatalnych dziecka. Uszkodzenia energetyczne nieoczytane w jednym pokoleniu mogą przekształcić się w zaburzenia struktury ciała w następnych pokoleniach.

Psychologiczne aspekty wykluczenia części osobowości pokazuje praca metodą „Voice Dialogue”.

Psychologiczne aspekty wykluczenia w rodzinie pokazuje praca ustawieniowa (podejście B. Hellingera).

Konsumpcjonizm, materializm, jest wykluczeniem duchowości. Podobne wykluczenia mogą istnieć w obrębie duchowości i historii człowieka.

5. Poznanie i oswojenie naszych najgłębszych lęków zachodzi, gdy podążamy do bycia w zgodzie z Większą Duszą.

Mówi się tu czasem o „ciemnej stronie duszy”. Celem tego etapu jest wywołanie przepływu w stronę czegoś za czym bardzo tęsknimy, w stronę naszej ISTOTY.

Nasze głębsze leki (przed wykluczeniem, ośmieszeniem, szaleństwem, potępieniem) materializują się i pojawia się dusza, aby je uzdrowić.

Jest to proces stopniowy i prowadzi nas do uzupełnienia braków w poznaniu i akceptacji świata takim jaki on jest. Ten etap jest dostępny dla osób, które posiadają rozeznanie, dyscyplinę duchową, nie zaprzeczają biegunowości siebie, swojego doświadczenia oraz biegunowości na drodze poznania świata.

Proces ten oczyszcza nas z iluzji i pozwala korzystać z własnej istotności. Oznacza zjednoczenie w sobie świadomości, podświadomości i nieświadomości. Oznacza wysoko stopień synchronizacji prawej i lewej półkuli mózgowej. Relacja wobec samego siebie, przekłada się na tym poziomie rozwoju na nasze osiągnięcia w pracy, w życiu (część uznająca siebie i część sabotująca siebie). Części uznające siebie i części sabotujące siebie są przepracowane, oświetlone, zintegrowane.

Proces ten wykracza poza ramy pracy, którą teraz nazywamy pracą psychologiczną. Proces ten wymaga przepracowania wcześniejszych etapów.

WNIOSKI

Praca nad sobą wymaga zrozumienia, że:

1) Spostrzegamy świat biegunowo i jest to droga rozwoju. Rozwój zachodzi poprzez przezwyciężanie przeciwieństw.

2) Wszystko w świecie przynależy i powinno zostać uświadomione przez człowieka w swojej prawdzie i przejrzystości. Wszystko ma prawo być wyrażone.

3) Droga do przezwyciężania przeciwieństw w sobie jest jednocześnie drogą poznania „wszystkiego takim – jakie – jest”. „Poprzez siebie do uniwersum”

I. STRD może być punktem wyjścia do różnorodnego patrzenia na człowieka np. do analizy psychoenergetycznej. Tym samym umożliwia mówienie przedstawicielom różnych podejść terapeutycznych, mówienie dokładnie o tym samym tj. niezależnym wyniku pomiaru jednego człowieka.

II. STRD odzwierciedla funkcjonowanie biologiczno – energetyczne człowieka w odniesieniu do intelektu – emocji – działania. (instynktu). Analiza psychoenergetyczna jest sposobem interpretacji wyników STRD. Wykorzystanie analizy psychoenergetycznej w pracy psychologa:

1) Pozwala na określenie zasadniczej struktury osobowości pacjenta (typ sensoryczny, emocjonalny, behawioralny) i jednocześnie odzwierciedla biologiczną podstawę osobowości. Typy tak wydzielone korespondują z innymi klasyfikacjami psychologicznymi.
2) Pozwala określić kierunek prowadzonej terapii, pokazuje punkty od których rozpocząć terapię, aby wzmocnić pacjenta, tak by mógł pracować na głębszym poziomie.
3) Metoda ta traktuje jednakowo pacjentów somatycznych i tzw. lękowych.
     a. Pacjent lękowy z reguły się głęboko regresuje (jego centrum świadomości przesuwa się do traum życiowych, porodowych, rodowych, egregorowych). Wówczas ważna jest obiektywna ocena jego stanu tzw. ocena lewo-półkulowa, aby ocenić ogólny stan pacjenta i ogólny kierunek terapii. Dużemu lękowi towarzyszy na ogół duża regresja.
     b. Pacjent somatyczny zaprzeczający swoim emocjom, może zobaczyć na wykresie termografii, rozkład energii w ciele. Taka informacja daje pacjentowi pewien poziom podstawowego bezpieczeństwa w widzeniu swojej sytuacji. Ocena lewo-półkulowa, uważana przez wielu za bardziej naukową i obiektywną, daje informację o prawo-półkulowych aspektach, tj. emocjach, instynkcie, a także otwartości poznawczej.

4) Pozwala ocenić stan energii pacjenta i tym samym ocenić, kiedy nie pracować z pacjentem somatycznym metodami, które wymagają dużo energii dla integracji tematów.

5) Wskazuje na stan energetyczny poszczególnych fragmentów ciała (piętra układu nerwowego) i określić następujące funkcje psychiczne:
   a. Funkcjonowanie prawej i lewej półkuli.
   b. Napęd psychiczny i zdolność do komunikacji (asertywność – wycofanie – agresja).
   c. Wydolność emocjonalną, zakres emocji.
   d. Poziom osobistej mocy i sprawności działania.
   e. Siłę instynktu tj. ogólny poziom energii fizycznej w danym momencie

6) Dostarcza wiedzy na temat stanu energetycznego narządów i układów ciała (np. rozrodczego, pokarmowego, itp.)

7) Porządkuje proces stawiania hipotez terapeutycznych i jednocześnie niczym go nie ogranicza (nie dyskutuje się z tym, co jest widoczne). Ograniczeniem i jedynym potwierdzeniem pracy są reakcje organizmu pacjenta.