Warsztat terapeutyczny ustawień rodzinnych „Moja relacja z ojcem, trudności i możliwości” | 7 lutego 2026 | Warszawa

Przykład I
Kobieta zaszła w ciążę z mężczyzną, który nadużywał alkoholu. Nie zdecydowała się wyjść za ojca dziecka za mąż, wstydziła się mieć takiego męża. W czasie ciąży poślubiła innego mężczyznę, dzięki czemu uniknęła kłopotliwych pytań członków rodziny. Chłopiec miał bardzo dobrą relację ze swoim ojczymem. Dorastając przeżywał różne okresy izolacji. Akceptująca postawa ojczyma i dziadka zaowocowała tym, że chłopiec przeszedł przed okres dorastania, okresy izolacji od ludzi, podjął pracę, wszedł w relację z kobietą, stworzył własną rodzinę. W tym przypadku pomogło to, że matka podjęła terapię indywidualną, w toku której przepracowała wiele traum rodowych związanych z partnerstwa i rodzicielstwem w swoim rodzie. Matka przepracowała wiele tematów, gdzie odczuwała lęk, wstyd oraz długo zalegającą złość do biologicznego ojca swojego syna.

Przykład II
Na terapię zgłosiła się młoda kobieta, od około roku czuła się bardzo zagubiona, 6 miesięcy przed zgłoszeniem na terapię przestała pracować zawodowo. Rodzice rozwiedli się, kiedy kobieta miała 5 lat. Kobieta była najmłodszą z rodzeństwa. Po rozwodzie matka dobrze funkcjonowała zawodowo. Ojciec ledwo wiązał koniec z końcem, był też karany, czego rodzina się bardzo wstydziła. Kobieta wzięła udział w terapii rodzinnej. Rodzina matki radziła sobie finansowo i wspierała edukację, wykształcenie dzieci. Ojciec pochodził z rodziny, gdzie brakowało pieniędzy. Ojciec przez cały okres młodości pomagał swoim rodzicom i rodzeństwu, żeby rodzina mogła przetrwać finansowo. Był też osobą nadużywającą alkoholu. Kobieta bardzo wstydziła się własnego ojca, miała do niego dużo złości. Wszystkie dzieci były wrogo nastawione do ojca. Wynikało to z nieobecności ojca w życiu rodziny, a także żalu matki, że cały trud wychowania dzieci spadł na nią.
Ojciec chętnie przyszedł na terapię rodzinną i uczestniczył w pojedynczych sesjach. Jednym z celów terapeutycznych było nawiązanie kontaktu kobiety z ojcem, urealnienie obrazu ojca, pogłębienie wiedzy na temat rodziny pochodzenia ojca. Zagubienie kobiety było związane z tym, że nie miała żadnej wiedzy na temat rodziny ojca, co się w niej działo, kto żyje, kto przynależy do rodziny. W trakcie terapii kobieta podjęła pracę zawodową, później weszła w związek partnerski z mężczyzną nadużywającym alkoholu. Ten fakt również przemawiał za tym, żeby klientka nawiązała relację z ojcem, takim jak on jest. Wkrótce rodzina zezłościła się na ojca i wcześniej zakończyła terapię.
Rodzina nie była gotowa na ponowne przyjęcie ojca do systemu, jego miejsce, pozycję w rodzinie zajął najstarszy syn, który pełnił rolę opiekuna, mentora.
Jest to przykład terapii, gdzie rekonstrukcja rodziny, włączenie ojca do rodziny udało się tylko częściowo.

Jak relacja między ojcem a dzieckiem wpływa na sukces w pracy?

Przez stulecia ojcowie podejmowali decyzje dotyczące tego, jak żyła rodzina, kto był w rodzinie kształcony, kto był wynagradzany i wspomagany przez rodzinę, czy ten kto dobrze gospodarował i przysparzał majątku, czy też ten kto sobie nie radził w życiu. Trudno się za tym dziwić, że część ojców uważa, że wybór drogi życiowej zawodowej dzieci wciąż zależy od nich. W terapii często można zobaczyć, że kiedy ojciec pobłogosławi i uzna prace zawodową dziecka, to ta praca przebiega dużo lepiej. Akceptacja ojca to proces, który zachodzi na dużo głębszym poziomie niż sobie wyobrażamy.

Ojciec a status dziecka

Ojciec nadaje nazwisko dziecko i decyduje w dużej mierze o pozycji społecznej rodziny. Historia zna liczne wypadki, krwawych sporów pomiędzy dziećmi poczętymi z legalnego związku a dziećmi z tzw. nieprawego łoża. Również dziś możemy zaobserwować, że jeśli dzieci z różnych związków dowiadują się o swoim wzajemnym istnieniu, to niektóre z tych dzieci stają się dużo bardziej stabilne.

Jakie historie rodowe stoją za tym, że ojcowie mają trudności w relacjach z własnymi dziećmi?

Często te dzieci reprezentują kogoś, kto w rodzinie był wykluczony z powodu własnej agresji, niedojrzałości, innej religii, obcego pochodzenia, innej tożsamości seksualnej, był wykluczony, ponieważ nie był biologicznym ojcem dziecka. Niektóre rodziny nie poradziły sobie z żałobą po śmierci członka rodziny.

Przykład:
Nastolatka była w koalicji z matką, walczyła przeciwko ojcu. Na głębszym poziomie bała się agresji matki. Agresja ojca była dla niej łatwiejsza, lepiej sobie z nią radziła. Natomiast agresja matki była chłodna, matka wycofywała się z kontaktu. Z chłodną formą agresji dziewczyna radziła sobie gorzej. Aby pomóc przetrwać rodzicom w małżeństwie, młoda kobieta rezygnowała z nauki, miała dużo objawów zdrowotnych, nie mogła utrzymać się w pracy zawodowej. Jest to również przykład sytuacji, w której dziecko poświęca swoją niezależność i przyszłość po to, aby małżeństwo rodziców mogło przetrwać.

Co wyróżnia naszą pracę?

• Trwałość rezultatów.
• Jeśli konflikt/temat zgłaszanej pracy jest na poziomie rodu, rezultaty pracy na warsztacie mogą się przejawić w poprawie funkcjonowania narządów.
• Szybsze dochodzenie do równowagi po pracy własnej.

Proponowany warsztat wywodzi się z idei ustawień systemowych wg Berta Hellingera, ale aktualnie jest to praca wzbogacona o kilka metod terapeutycznych: trans-generacyjna terapia rodzin, praca z Linią Życia klienta, regeneracyjna terapia układu nerwowego, cykl okołoporodowy klienta, praca z komórką macierzystą klienta, wiedza z Totalnej Biologii.

TERMIN:

7 lutego 2026 (sobota), 10:00-18:00