ArtykułyWiedza

Praca z częściami osobowości (Voice Dialogue)

Nazwa i idea pracy pochodzi od prac Sidry i Hala Stone. To podejście zaoferowało
jedno z pierwszych bardzo atrakcyjnych sposobów pracy z klientem, w którym części
osobowości zajmowały swoje miejsca w przestrzeni. Bardzo przydatną w procesie
terapii była możliwość pracy z Krytykiem Wewnętrznym klienta.

Sidra i Hal Stone zauważyli, że rodzice wzmacniają pewne zachowania u dziecka.
Dzieci z reguły chcą uzyskać wsparcie i opiekę od rodziców. W kulturze europejskiej
rodzice premiują zachowania uległości, bycie grzecznym, posłusznym. Wielu
rodziców ma kłopot z zaakceptowaniem niezależności dziecka, gdyż sami nie
przeszli przez proces uniezależnienia się od rodziców. Wielu rodziców nie umiało
przejść razem z dzieckiem procesu budzenia się agresji dziecka. Wielu rodziców nie
poradziło sobie z drugą częścią pracy czyli towarzyszeniu dziecku, gdy uczy się ono
niezbędnej kontroli nad złością. W takich sytuacjach wiele dzieci rozwija w sobie
taką pod-osobowość, którą nazywamy Przyjemniaczek.

Zasługą metody Voice Dialogue (Dialog Głosów) jest zwrócenie uwagi na to, że te
nad wyraz przyjemne dzieci nie czują swojej złości, furii, szaleństwa. W terapii ważne
jest zwrócenie uwagi na drugi biegun zachowania „nadzwyczaj przyjemnego
dziecka”.

Praca Voice Dialogue pomaga nawiązać kontakt z wypartą częścią osobowości. W
tej metodzie klient uczy się krok po kroku odkrywać swoją agresją, asertywność,
zdolność do powiedzenia NIE ważnym osobom w swoim życiu, zdolność
przeciwstawienia się otoczeniu i wyrażania siebie. Kiedy „Asertywna” część klienta
wyraża się w sposób konstruktywny, wówczas znacząco rzadziej wchodzi on w
relacje, które go tłamszą, znacznie mniej choruje na choroby serca i choroby
sercowo- naczyniowe (np. nadciśnienie)  oraz rzadziej odwiedza stomatologa.
Metoda Voice Dialogue bardzo popularyzuje pojęcie Osobowości
Wydziedziczonych.

Przykład:

Osoba, która ma w sobie rozwinięty aspekt Pracusia wydziedzicza w sobie aspekt
Lenia, ale też często aspekt Marzyciela i osoby cieszącej się życiem. W tej pracy
chodzi o przywrócenie kontaktu z tą wykluczoną częścią. Ma to działanie głęboko
prozdrowotne, zapobiega stanom wypalenia, zmęczenia, nasilenia stanów
depresyjnych, braku kreatywności.

Typem osobowości nadreprezentowanym w naszej kulturze jest Perfekcjonista.
Perfekcjonista ma bardzo wysokie wymagania względem siebie i silny lęk przed
porażką, nie umie się nasycić swoim sukcesem, ciągle  oczekuje od siebie więcej.
Aspektem osobowości wydziedziczonym u Perfekcjonisty może być poczucie

zagubienia, samotności, chęć zasłużenia na akceptację rodziców, jak też złość,
agresja do samego siebie.

Perfekcjonista jako osoba dorosła często przekierowuje swoje niezadowolenie z
siebie, brak możliwości ukojenia pierwotnego w stronę żądań pod adresem dzieci.
Może być wtedy z nich bardzo niezadowolony, stawiać im ogromne oczekiwania, być
ironiczny, a także stosować przemoc psychiczną lub fizyczną.

Metodę tę stosujemy w pracy z klientami ośrodka Aditus, którzy chcą:

  1. rozwoju swojej osobowości
  2. mają trudności zawodowe
  3. mają trudności rodzinne
  4. czują się wypaleni
  5. mają kłopot w komunikacji w zespole, chcą poprawić swoje umiejętności
    komunikacji np. aby awansować
  6. chcą lub muszą zmienić pracę/ styl życia ponieważ są po wypadkach/
    operacjach, zawałach lub kończą karierę artystyczną/sportową.

Opracowała

Teresa Ossowska